Европскиот пазар наскоро би можел да добие нов тип гориво – E20 бензин, кој содржи 20 проценти биоетанол и 80 проценти класичен бензин. Овој потег е дел од пошироката стратегија за намалување на емисиите на CO₂ и зголемување на уделот на обновливи извори во транспортот.
Во моментов, во повеќето европски земји стандард е E10, гориво со 10 проценти биоетанол. Зголемувањето на процентот на етанол на 20% може да донесе одредени предности, пред сè пониска цена на производство и потенцијално пониска продажна цена на пумпите. Дополнително, поголемата содржина на биоетанол може да придонесе за намалување на вкупните емисии на штетни гасови.
Сепак, клучното прашање е – дали сите автомобили ќе можат да користат E20?
Биоетанолот има различни хемиски својства од класичниот бензин. Тој е поагресивен кон одредени материјали во системот за гориво, особено кај постарите возила. Поголемата концентрација може да влијае врз гумените црева, заптивките и некои метални компоненти. Исто така, етанолот има пониска енергетска густина, што значи дека потрошувачката може благо да се зголеми.
Повеќето понови модели, особено оние произведени во последната деценија, веројатно ќе можат да работат со E20, но производителите ќе треба официјално да ја потврдат компатибилноста. За постарите автомобили, употребата на вакво гориво без препорака може да доведе до проблеми со моторот или горивниот систем.
Доколку E20 стане широко достапен, возачите ќе треба внимателно да проверат дали нивното возило е одобрено за ваков тип гориво. Иако пониската цена звучи привлечно, долгорочната сигурност на моторот останува приоритет.
Со воведувањето на E20, Европа прави уште еден чекор кон „позелена“ мобилност, но транзицијата ќе мора да биде внимателно управувана за да не предизвика технички проблеми кај милиони возила на патиштата.